Volmaakt

U kunt zich waarschijnlijk nog de verbouwing bij ons thuis herinneren. Om nu helemaal van alle overbodige papier rommel af te zijn hebben we besloten alle bladen-abonnementen op te zeggen en de boeken de deur uit te doen. U zult zeggen waar haal je dan alle informatie vandaan? Ik zal het u vertellen.Uit de computer. Voor ik verder ga, wil ik even de inrichting en de hardwa­re in onze woning met u bespre­ken

De inrichting

Ons hele huis is gecomputeriseerd. In de keuken een Pc, in de woonka­mer een Laptop, in de toilet een E reader.  Ja, ook op het toi­let, want er wordt nergens zo veel gelezen als juist daar. Op de slaapka­mer een Pc,in de hobbyruimte een Wii en op de studeer­kamer (juist ja, die ver­bouwd is) een Pc, een server, de centrale scanner en de cen­trale printer. Gaan we naar buiten dan is er in de garage ook een Pc en in de auto een boordcomputer met email, internet en een telefoonaan­sluiting.
Binnens­huis is alles aangeslo­ten op het Wireless LAN. Mijn vrouw heeft in haar handtas nog een E-reader en ikzelf  bezit een Ipad en een mobiele telefoon.

Verkoper

U zult ongetwijfeld zeggen dat kost toch een vermogen? Dat kost het ook, maar ik heb mij laten voorlichten door een ontzettend betrouwbare verkoper, die ik via het Internet heb leren kennen en daarna heb ontmoet in het plaatselijk dorpscafé. Hij kon mij het hele zwikje leveren met een fikse korting van € 3.500,= . Ja, u leest het goed op het totaal van € 70.000 toch maar mooi 5% korting. Na een kwartier onderhandelen had ik dit voor elkaar, dus u ziet als ik geen verhalen had geschreven, was ik waarschijnlijk de handel ingegaan. De verkoper vertelde mij dat ik de hele aanschaf er in drie jaar uit zou hebben, want alle kranten, weekbla­den, vakbladen, TV gidsen en agenda's, lidmaatschappen van sportverenigingen etc. konden de deur uit.

Alles gaat automatisch

De computer zorgt ervoor dat we 's - ochtends gewekt worden? Daarna wordt de espressomachine automatisch aangezet, de warmwaterkraan voor de douche gaat lopen, de cornflakes rollen uit het pak en het glaasje melk voor de kinde­ren stroomt uit de machine.

De krant staat automatisch op de voorpagina van alle schermen. Met dien verstande, dat ik al het slechte nieuws heb laten filteren. Het grote voordeel is dat je niet wordt gecon­fron­teerd met die afschuwelijke koppen over moord en doodslag. Natuurlijk lees ik, nou ja eigenlijk mijn vrouw, wel al het nieuws over onze sterren. Niet de sterren aan de hemel, maar die personen waar­over eigenlijk geen mens leest, maar waar wel iedereen de mond over vol heeft. Ik lees dus eigen­lijk selec­tief. Dat­zelf­de gebeurt ook met de tv- en radiopro­gram­ma's, quizzen en praat­programma's komen mijn net­werk niet in. Ik ben in een heel ander soort programma's geïnteresseerd.

De hond

Nadat we gegeten hebben, dat doen we nog steeds zelf, moet de hond uitgelaten worden. Wat heb ik nu bedacht? Hij heeft in zijn halsband een minicomputer, die met een soort prikkel aangeeft welke kant hij op moet gaan. Ook de achterdeur reageert op zijn computer en opent zich vanzelf. Natuurlijk zijn wel de vaste uitlaattijden voorgeprogrammeerd, want anders zou het een zootje worden. Na het ontbijt speel ik een potje tennis op de Wii, mijn vrouw vindt dat te vermoeiend en speelt een partij golf. Dat gaat heel aardig en haar handicap bedraagt 30. Nadat wij aldus onze conditie  weer helemaal opgevijzeld hebben is het tijd om naar het werk te gaan.

Naar het werk

De boordcomputer in de auto heeft de garagedeur al geopend en de motor ge­start, vooral in de winter is dit fijn want dan is het niet zo koud achter het stuur. Als ik het openstaande autoportier binnen­stap roept de computerstem: "goede morgen baas, goed geslapen, ik sta hele­maal tot uw dienst". Dat doet mij zo goed hè, te horen dat in ieder geval iemand je baas noemt.
Natuurlijk rijd ik mijn auto nog wel zelf, maar de boordcomputer weet automa­tisch welke weg hij moet nemen en welke hindernissen hierbij kunnen optre­den. Ook signaleert hij welke afstand er tussen mijn auto en zijn voorganger moet zijn. De boordcomputer heeft alle files via TMC opge­slagen in zijn geheugen en geeft mij de alter­natieve routes aan, men noemt dat ook wel sluipwegen. De Stinger detector zorgt ervoor dat mijn snelheid op gepaste tijden netjes wordt gere­geld en zo kom ik op mijn werk aan.

Daar staat mijn kopje thee al te wachten en hier roept niet een computer goedemorgen, maar wordt ik door mijn collega's liefdevol verwelkomt. Mijn elektronische apparaten zijn natuurlijk al opgestart zodat ik meteen kan beginnen. Tussen de middag speel ik een ontspan­nend partijtje biljart met de collega's op de computer. Na een hele dag hard werken zegt de computer; "tijd om naar huis te gaan" en daar begint het geautomatiseerde leven weer.

Geen gram te veel

Thuis gekomen heeft de keukencomputer de boodschappen al besteld, de oven is aangesprongen en de baklucht komt mij tegemoet. Natuurlijk eten wij alleen wat door de computer is geselecteerd. Alle maten en gewichten worden nauwkeurig bijge­houden en ons voedsel wordt daarop afgestemd. Dus u kunt zich mijn figuur wel voorstellen, geen gram te veel hoor.

Mijn vrouw heeft ondertussen via de computer gehoord welke planten en struiken in de tuin gesnoeid moeten worden. Dat moet helaas nog met de hand, maar ik ben al iets aan het voorbereiden. Het sproeien gebeurt al elektronisch. De kinde­ren hebben hun huiswerk via de school­computer vernomen, en schakelen voor het maakwerk juist.....de  computer in. Na het eten spelen we gezellig met zijn allen een potje “computer -mens erger je niet” en de kinderen gaan op hun voorgeprogrammeerde tijd naar bed. Natuurlijk speelt ook hier leeftijd, gewicht en dagelijkse bezigheden een grote rol.

Welterusten

Nadat de computer een lullabye heeft gespeeld en gezon­gen en ik de boodschap, “slaap lekker kinderen”  via het netwerk heb geroepen, gaat automa­tisch bij hen het licht uit.

Ik ga daarna via de MIDI wat fijne muziek spelen en mijn vrouw leest een spannend boek op haar E Reader. Terwijl de computer een prachtig open haardvuur laat zien, de hond zichzelf uitlaat voor de laatste ronde, drin­ken wij een goed glas wijn vanuit de gecomputeriseerde wijn-au­tomaat. Natuurlijk binnen het redelijke, want boven het toege­stane promillage, kijkt de computer naar mijn te verwach­ten werkzaamheden en stopt indien nodig de kraan.

Na een hele gezellige avond te hebben doorgebracht gaan mijn vrouw en ik naar boven. Mijn programma voor de volgende dag staat al in mijn elektronische agenda en ik leg mij vol vertrouwen in bed.  Mijn bed is volledig voorgeprogrammeerd op de houding die ik pleeg in te nemen. Deze gegevens heeft de computer in de loop der tijd verzameld. Nadat ik mijn elektro­nische dromen-koptele­foon heb aange­slo­ten val ik in slaap. Ik word  's nachts diverse malen omgerold, zodat mijn wervels de volgende morgen allen keurig op zijn plaats zitten. Ik kan het me voor­stellen als u zegt dit is pas volmaakt, maar troost u, dit is ook uw toekomst.

(dit verhaal is geschreven voor PC- Prive Info nr: 12- 1992)