Er was een tijd dat we genoten van de boeiende verhalen uit “Den Vaderlandschen Geschiedenis”. We waren een zeevarende natie en we beheersten de wereldzeeën.
Trots waren we, dat dit kleine landje aan de Noordzee zo ontzettend veel bereikt had. Tromp, de Ruyter, Barentsz, Tasman, de Houtman, Coen, de Groot, de Wit, Oldenbarnevelt, van Speijk, Willem van Oranje, zomaar wat namen die in mijn geheugen gegrift staan en die van zo’n grote invloed voor ons land zijn geweest. Het heeft Nederland gemaakt tot wat het nu is.
Trots waren we, dat dit kleine landje aan de Noordzee zo ontzettend veel bereikt had. Tromp, de Ruyter, Barentsz, Tasman, de Houtman, Coen, de Groot, de Wit, Oldenbarnevelt, van Speijk, Willem van Oranje, zomaar wat namen die in mijn geheugen gegrift staan en die van zo’n grote invloed voor ons land zijn geweest. Het heeft Nederland gemaakt tot wat het nu is.
Ik vraag mij oprecht af waarom een groep volwassen personen 400 jaar later “onze Vaderlandse geschiedenis” de nek om wilt draaien. Waarom wij ons 400 jaar later zouden moeten schamen voor gebeurtenissen die in een tijd hebben plaats gevonden zo verschillend van het heden.
En dat het goed toeven in ons landje is, blijkt wel uit de grote stroom mensen van niet- Nederlandse oorsprong die mee willen liften op de rijkdom en welvaart die o.a. de mannen in dienst van de VOC hebben gebracht.
Natuurlijk, sommige gebeurtenissen zijn niet goed te praten, maar van onze geschiedenis leren we wat we in het heden anders moeten doen.
Ik ga zeker naar de film over Michiel de Ruyter
Ik ga zeker naar de film over Michiel de Ruyter
