Jeroen

Wie kent Jeroen niet. Jeroen een jonge knul van 22 jaar. Prima opleiding, van goede komaf, een knap uiterlijk en ziet er uit om door een ringetje te halen. Elke vrouw kijkt nog eens extra om als Jeroen passeert.

Het was een tijd geleden, dat we elkaar tegenkwamen op de Computerbeurs in Utrecht. Hij liep te sjouwen met een paar grote dozen en zijn vriendin Joke, waar hij sinds een half jaar mee samenwoonde, liep achter hem aan. Ook een heel mooi meisje om te zien. Toen ik hem vroeg wat hij had gekocht, kreeg ik als antwoord: " Een computer, een beeldscherm en een printer". Zijn vriendin voegde er aan toe, "dat hij nu tenminste elke avond thuis zou zijn".

Hoe gaat het
Vorige week, ik zat in de wachtkamer van de huisarts, kwam ik Jeroen weer eens tegen. Ik schrok me helemaal wild. Hij zat in een rolstoel en werd voortgeduwd door een onaantrekkelijk uitziende dame. "Ha, die Jeroen, begroette ik hem, hoe gaat het ermee?" Jeroen hief zijn hoofd iets omhoog alsof hij naar iets luisterde. Hij zei nog steeds niets. Ik herhaalde mijn woorden, zachtjes zei hij; " ben jij dat Ron?" Het leek wel of hij me niet kon zien, alsof hij blind was. Het viel me opeens op dat hij ondanks het feit dat de zon niet scheen, een donkere zonnebril ophad. Ik stak mijn hand uit, maar hij accepteerde hem niet.
"Wat is er aan de hand Jeroen, wil je me niet zien en wil je een oude vriend de hand niet meer schudden? Waar is trouwens Joke gebleven?". Jeroen vertelde me dat hij bijna blind was en zijn armen en handen niet meer kon bewegen. Ook zijn rug was naar de knoppen en hij zat gegord in een harnas in de rolstoel. Joke was van hem weggelopen. Ik kon mijn oren niet geloven, dit was Jeroen, de Jeroen waar ik heimelijk altijd jaloers op was geweest, mooie vrouwen om hem heen, goed stel hersens, uiterlijk........

Syndroom
"Welke afschuwelijk ziekte heb je dan, beste vrind"; vroeg ik hem. "Het computer-syndroom"; antwoordde hij mij," sinds de dag dat wij elkaar in Utrecht zagen, zat ik dag en nacht achter die computer, elke website in Nederland kende mij. Ik sliep niet meer, verwaarloosde Joke, dus die liep weg. Van het turen op het beeldscherm kreeg ik lasogen, ze holden achteruit. Van het gedoe met muis en keyboard kreeg ik RSI, en door alle erotische Gif en JPEG -plaatjes kreeg ik het in mijn rug. Nee, het is niet wat jij nu denkt, maar doordat mijn ogen steeds slechter werden en ik vooral die naakte vrouwen goed wilde zien, moest ik steeds meer voorover naar het beeldscherm leunen".
Ik maakte hem duidelijk dat ik diep medelijden met hem had en vroeg hem of ik iets voor hem kon doen. "Ja; zei hij, heb je nog nieuwe software voor me en vertel eens, hoe ziet die vrouw achter mijn rolstoel er eigenlijk uit"?

(dit verhaal is geschreven voor PC- Prive Info nr: 16 -1995)

Vakantie

Ook ik heb dit jaar weer mogen genieten van een zogenaamde zomervakantie. Voor vakantie heb je talloze benamingen als carnaval-vakantie, voorjaarsvakantie, meivakantie, zomervakantie, herfstvakantie, wintervakantie, kerstvakantie en skivakantie. Ik beperk me meestal tot een late zomervakantie. De maand september is over het algemeen wat rustiger dan de voorgaande maanden. Eigenlijk is zo’n late zomervakantie net zo iets als een brunch, het is geen ontbijt en het is geen lunch. Er vindt vast wel iemand een geschikte naam voor.

Medereizigers
Ja, vakantie. Voor de een kan het niet vaak genoeg zijn, zoals bijvoorbeeld voor mijn vrouw. Voor de ander, zoals ondergetekende, is het een noodzakelijk iets. Gewoon een periode om de batterij weer even bij te laden.   Dat bijladen geld echter niet alleen voor mij, maar ook voor mijn medereizigers. Dan heb ik het niet over mijn kinderen, want die wonen op zichzelf en kiezen hun eigen vakantieperiode. Nee, met medereizigers bedoel  ik alle elektronische apparatuur die ik mee op reis neem. Ter informatie, ik ben een kleine zelfstandige, heb  meerdere opdrachtgevers en nog veel meer vaste klanten.  Met de ervaring uit voorgaande vakanties, waarin ik werd gebeld voor een snelle offerte en deze misliep omdat ik geen computer bij de hand had, sleep ik nu altijd een notebook mee. Nu is zo’n notebook niet zo zwaar als mijn eerste laptop, monochroom beeld en ruim 5 kilo, maar je moet de batterij van het apparaat ook nog eens kunnen opladen. Dus gaan de kabels ook mee. Daarnaast is er niet overal WIFI beschikbaar, dus een Lan kabel en een Dongel  gaan ook in de koffer.

De voorbereiding
Voor ik op vakantie kan gaan ben ik dagen in de weer om alle laatste relevante informatie van mijn andere laptops, ik heb er 2, over te brengen naar de vaste schijf van mijn notebook. Je kunt immers niet weten of iemand op een offerte terugkomt en deze aangepast wil zien. Een geheugenstick is ook altijd wel handig, als je echt geen verbinding kunt krijgen, kun je misschien de gegevens via de hotelcomputer laten verzenden. Dus 2 sticks mee in de koffer.

Natuurlijk wil ik van tijd tot tijd bereikbaar zijn, dus sjouw ik 2 Blackberry´s mee, met de benodigde oplaadkabels en stekkers. Ik hoor de kenners al zeggen, je kunt ook via je Blackberry email verzenden en documenten maken, maar ik geef het u te doen om 3 pagina´s A4 op een klein toetsenbordje te schrijven. 

Fotootje
Ook de fotocamera gaat in de koffer. Ik heb zo´n kleine camera gekocht, handig om in je broekzak te steken. Mijn vorige camera was wel erg goed, maar zo groot dat hij altijd in een tas om mijn nek of voor mijn buik hing.  Niet erg onopvallend dus zo´n puist op je buik, echt het prototype toerist. Maar ook de kleine handzame broekzakcamera moet opgeladen worden en wil ik tussentijds de gemaakte foto´s veilig stellen, door ze naar mijn notebook over te brengen. U snapt het al, ook hier gaan weer een aantal kabels mee.

Al met al is het, kan ik u verzekeren een kleine koffer vol met elektronica. Nu nog maar eens kijken, wat ik aan kleding en schoenen mee zal nemen.

(dit verhaal is geschreven voor PC- Prive Info nr: 17)