Ik kan me af toe irriteren aan de fouten die gemaakt worden in publieke uitingen.
Een uiting die vooral in het oog springt is de overheidscampagne met de slogan: “hou je aan de snelheidslimiet”.
Waarschijnlijk dat de bedenker dacht dat een te hoge snelheid kan ontaarden in een ongeluk, gepaard gaande met veel bloed en vreselijke vleeswonden.
In Vlaanderen denk je bij vlees meteen aan een beenhouwer, bij ons wel de slager genoemd. Dus of we hebben te maken met een Belg die deze slogan heeft bedacht en die per ongeluk de w heeft vergeten, of we hebben te maken met een reclamebureau dat beter even het woordenboek had kunnen raadplegen. 3 seconden in de Van Dale zouden hebben geleerd dat het werkwoord toch echt houden is en niet houen.
Waarschijnlijk dat de bedenker dacht dat een te hoge snelheid kan ontaarden in een ongeluk, gepaard gaande met veel bloed en vreselijke vleeswonden.
In Vlaanderen denk je bij vlees meteen aan een beenhouwer, bij ons wel de slager genoemd. Dus of we hebben te maken met een Belg die deze slogan heeft bedacht en die per ongeluk de w heeft vergeten, of we hebben te maken met een reclamebureau dat beter even het woordenboek had kunnen raadplegen. 3 seconden in de Van Dale zouden hebben geleerd dat het werkwoord toch echt houden is en niet houen.
Wat zou dat nou kosten, al die borden langs de weg, de schriftelijke uitingen en het eventueel terughalen van deze campagne. Vast heel veel geld.
Zo zijn er ook werving en selectiebureaus die in een vacature omschrijving het hebben over jou brief of jou c.v., de extra w hoort hier toch gewoon aan vast te zitten hoor dames en heren.
Is het nou gewoon verloedering of gewoon te snel iets in elkaar zetten.
U kent vast nog heel veel voorbeelden.
U kent vast nog heel veel voorbeelden.

