Theodoor keek op zijn horloge, half zes al, hij moest maar eens naar de tennisvereniging gaan. Zijn bardienst partner zou er vast al zijn. In het clubhuis aangekomen zag hij al een hele rits jeugd voor de bar staan, er werd zeker iets verloot. Maar nee hoor, de tennisspeelster die nu de tussen -bardienst vervulde stond het ene glas drinken na het andere uit te schenken. Voor het op en neer klapbare blad van de bar stond de andere meute jongeren snoep aan te wijzen en ijs te bestellen.
Afgemeld
De barjuffrouw, die eigenlijk iets heel anders in het dagelijkse leven is, stond met zweetdruppeltjes op haar hoofd de bestellingen te verwerken. Theodoor vroeg aan de eigenaar van de baan, de groundsman, of hij achter de bar mocht lopen, en dat mocht. ”Bent u maar alleen”; vroeg hij aan de juffrouw achter de bar. “Ja, zuchtte ze, de andere bardienst belde me op want ze voelde zich plotseling niet erg lekker en zei; “dat het toch niet druk zou worden.” En ja als iemand ziek is, moet ie niet hier komen sloven, maar lekker in bed kruipen. Maar het is wel druk, ik heb al voor ruim tweehonderd Euro omgezet en dat geld komt grotendeels van de jeugd.
De barjuffrouw, die eigenlijk iets heel anders in het dagelijkse leven is, stond met zweetdruppeltjes op haar hoofd de bestellingen te verwerken. Theodoor vroeg aan de eigenaar van de baan, de groundsman, of hij achter de bar mocht lopen, en dat mocht. ”Bent u maar alleen”; vroeg hij aan de juffrouw achter de bar. “Ja, zuchtte ze, de andere bardienst belde me op want ze voelde zich plotseling niet erg lekker en zei; “dat het toch niet druk zou worden.” En ja als iemand ziek is, moet ie niet hier komen sloven, maar lekker in bed kruipen. Maar het is wel druk, ik heb al voor ruim tweehonderd Euro omgezet en dat geld komt grotendeels van de jeugd.
Theodoor herinnerde zich dat, toen hij nog jong was en op de padvinderij zat, hij nooit geld bij zich had. Nee, een lekkere boterham met kaas in een vetvrij papiertje en een beker met melk. Niet van die dunne melk zoals tegenwoordig maar met van die dikke room erop. Maar ja, de jeugd van tegenwoordig was zo lang, al die cola en marsen en ander snoepgoed zou wel goed voor ze zijn. Op de baan deden ze tenminste vaak verwoede pogingen om de ballen stuk te slaan.
De juffrouw, Ellie heette ze, had haar klanten weggewerkt en was nu druk bezig om de kas te tellen. Al het geld lag op de bar, muntjes links en papiergeld rechts. Dat moest nadat het geteld was in een zakje, vertelde ze en de verschillen moest je op een briefje erbij zetten.
De uitleg
Theodoor hoopte maar dat zijn bardienst maat wist hoe de kassa en de koffieautomaat werkte, want het zag er maar ingewikkeld uit. “Heel eenvoudig”; zei de groundsman, “ik leg het je wel even uit”. Hij vertelde hoe de koffieautomaat, de kassa, de afwasautomaat, de frituur, de magnetron en de bakplaat werkten. Ook kreeg Theodoor de gelegenheid om de koelkasten en de vriezers in het grote hok te bekijken. Wat zaten er veel vliegjes in die ruimte, zeker een nest. De groundsman wist wel veel van techniek, bedacht Theodoor, tja als eigenaar moet je veel weten, anders had ie het nooit zo ver geschopt.
Theodoor hoopte maar dat zijn bardienst maat wist hoe de kassa en de koffieautomaat werkte, want het zag er maar ingewikkeld uit. “Heel eenvoudig”; zei de groundsman, “ik leg het je wel even uit”. Hij vertelde hoe de koffieautomaat, de kassa, de afwasautomaat, de frituur, de magnetron en de bakplaat werkten. Ook kreeg Theodoor de gelegenheid om de koelkasten en de vriezers in het grote hok te bekijken. Wat zaten er veel vliegjes in die ruimte, zeker een nest. De groundsman wist wel veel van techniek, bedacht Theodoor, tja als eigenaar moet je veel weten, anders had ie het nooit zo ver geschopt.
Theodoor voelde zich ook al groeien. Straks zou hij tijdelijk de baas zijn over al deze dingen. Samen met zijn bardienst collega. Waar bleef die eigenlijk, het was al kwart over zes.
In de (S)tennis stond met wie hij bardienst had, Hilde Beker -in de Hand. Mooie naam, ze zou wel getrouwd zijn. Opeens kwam er een knul van ongeveer zestien jaar op hem toegelopen. Ik ben Bram en ik kom je helpen. Nu dat vond Theodoor wel aardig. Samen met Hilde en Bram zou hij het wel rooien. Bram hielp hem uit de droom. “Hilde heeft mij haar bardienst gegeven”. “Ik ben haar buurjongen”, ging hij verder, Hilde had er niet zo veel zin in, dus vroeg ze het aan mij”. Nou dat vond Theodoor wel sympathiek van die Bram, dat hij zomaar voor zijn buurvrouw insprong. “Tennis je al lang?”; vroeg hij hem. Nee, ik tennis niet, ik zit op hockey, dat speel je wat lager en zonder net. Het leuke vind ik van zo’n bardienst dat je gratis kunt drinken en er nog wat mee verdient ook.
Verdiensten
Dat was nieuw voor Theodoor.” Wat verdienen we er dan mee?” vroeg hij Bram. “Nee, jij niet, maar ik, Hilde heeft me namelijk € 25,= gegeven voor vanavond, ongeveer €4,= per uur, snel verdient niet?” antwoordde Bram.
Dat was nieuw voor Theodoor.” Wat verdienen we er dan mee?” vroeg hij Bram. “Nee, jij niet, maar ik, Hilde heeft me namelijk € 25,= gegeven voor vanavond, ongeveer €4,= per uur, snel verdient niet?” antwoordde Bram.
Lang had Theodoor niet om er over na te denken, want de eerste avond klanten kwamen er al aan. “Vijf koffie en is t’ie vers” vroeg een bezwete heer met een band om zijn hoofd. Theodoor dacht het wel. Hij berekende aan de hand van het consumptie bord hoe duur het was. “Vijf Euro alstublieft”; zei hij. Och doe er ook nog maar een witte wijn en een AA tje bij; zei de bezwete man en gaf Theodoor een briefje van honderd. Ai, dat betekende opnieuw rekenen voor Theodoor, had hij vroeger maar wat beter opgelet op school, dan was dat hoofdrekenen wat sneller gegaan. Moeilijk trouwens, om wisselgeld te vinden in een kassa die net gestart was. “Hebt u misschien een kleiner biljet?”vroeg Theodoor de man. “Kleiner, kleiner, dit is al klein “; zei de bezwete heer die trouwens heel wat vrouwen om zich heen had, hij zou wel ontzettend goed spelen dacht Theodoor. “Weet je wat; zei de verzamelende man, onthoud het maar en als je genoeg wisselgeld hebt, kom ik wel terug” Dat was een goede afspraak vond Theodoor.
Ervaring
Anderhalf uur later leek het wel of Theodoor nooit anders had gedaan, de kroketten lagen opengebarsten in het vet, de verkoolde tosti’s sprongen uit het apparaat, de hamburgers lagen te kronkelen op de plaat en zijn broek was nat van al het bier, dat te snel in de glazen werd geschonken. Zijn 16 jarige maatje ging al een beetje wazig kijken, maar ja die had ook al aardig wat bier op. Toch had Theodoor zien staan “dat je één consumptie voor jezelf mag nuttigen”. Maar misschien had Bram het wel betaald dus…
Anderhalf uur later leek het wel of Theodoor nooit anders had gedaan, de kroketten lagen opengebarsten in het vet, de verkoolde tosti’s sprongen uit het apparaat, de hamburgers lagen te kronkelen op de plaat en zijn broek was nat van al het bier, dat te snel in de glazen werd geschonken. Zijn 16 jarige maatje ging al een beetje wazig kijken, maar ja die had ook al aardig wat bier op. Toch had Theodoor zien staan “dat je één consumptie voor jezelf mag nuttigen”. Maar misschien had Bram het wel betaald dus…
Iemand zat al ruim drie kwartier aan de telefoon, raar trouwens dat je zomaar voor niks mocht bellen. Tenminste niemand gooide een € 0,20 in de bus. De tennisvereniging zou wel genoeg verdienen, of misschien korting krijgen van KPN. Misschien kon hij tante Clara in Amerika ook eens bellen, als het toch voor niets was.
Aan de bar zaten al sinds zes uur een paar mannen aardig door te drinken. Die zouden wel alleen zijn bedacht Theodoor, net als ik. Ze zoeken waarschijnlijk gezelligheid bij de andere leden van de vereniging. Af en toe kwam er eens iemand achter de bar en ging de keuken binnen, of de opslagruimte, allemaal heel gemoedelijk. Toch wel mooi, een gezellige bar waar ook nog eens sociaal werk werd gedaan. Hij voelde zich steeds meer thuis bij de club.
Doorwerken
“Hee, schiet eens op, riep een opgeschoten jongeman, Je staat hier niet om te niksen.” Nee dat was waar, hij moest er wel met zijn hoofd bijblijven, gelukkig had de eigenaar niets gehoord, want anders had er wat gezwaaid.
“Hee, schiet eens op, riep een opgeschoten jongeman, Je staat hier niet om te niksen.” Nee dat was waar, hij moest er wel met zijn hoofd bijblijven, gelukkig had de eigenaar niets gehoord, want anders had er wat gezwaaid.
Eindelijk was het half elf, tijd om te sluiten. Nu zou er iemand van het bestuur komen om af te sluiten had Theodoor begrepen, goh het zat nog steeds vol met mensen. Hij begon het geld uit de kassa op het blad achter de bar te leggen. Geef mij nog maar vijf bier, barman, riep een man met een rood aangelopen gezicht. Dat zou wel van alle zon gekomen zijn, opperde Theodoor. De bestellingen stroomden nog binnen, en Theodoor kon pas om kwart voor twaalf de kas opmaken.
Tevreden over alle Euro’s die hij voor de club verdient had en dolgelukkig over de nieuwe vrienden die hij vanavond had leren kennen, verliet hij om twaalf uur het clubhuis. Als het hek nog maar open was, want anders moest hij zijn fiets laten staan.
(volgende keer de toernooi commissie)
