Dom rechts

 Dom rechts

Waarom noemen "linkse kiezers" mensen die niet op links stemmen "dom rechts". 

Heeft het te maken met een "superioriteitscomplex" waaronder sommigen gebukt gaan, is het beledigend bedoeld of zijn burgers die op "rechts" stemmen echt dom. 

Natuurlijk weten we de uitslag al maar laten we voor de zekerheid hashtag#ChatGPT eens als onafhankelijke bron raadplegen. Dan kunnen we deze denigrerende fabel misschien voor eens en vooral uit de wereld helpen.

Mensen die rechts stemmen zijn niet “dom”, en mensen die links stemmen ook niet. Politieke keuzes ontstaan uit waarden, ervaringen, zorgen en prioriteiten, niet uit intelligentie.

Hier is hoe dat meestal werkt:

🔵 Waarom mensen rechts stemmen

• Ze hechten waarde aan orde, veiligheid en duidelijke regels.
• Ze vinden economische verantwoordelijkheid en minder overheidsingrijpen belangrijk.
• Ze maken zich zorgen over immigratie, culturele veranderingen of betaalbaarheid.
• Ze geloven vaker dat marktwerking beter werkt dan overheidsgroei.

🔴 Waarom mensen links stemmen

• Ze hechten waarde aan gelijkheid en sociale zekerheid.
• Ze vinden dat de overheid een beschermende rol moet hebben voor mensen die het moeilijk hebben.
• Ze maken zich zorgen over klimaat, bestaanszekerheid en armoede.
• Ze geloven vaker dat collectieve oplossingen eerlijker zijn dan marktwerking.

🧠 Dus waarom dit beeld van “domme stemmers”?

Omdat:

• Politiek steeds meer emotioneel en identitair is geworden.
• Mensen vooral informatie krijgen die hun eigen gelijk bevestigt (social media bubbles).
• Het gevoel kan ontstaan dat anderen “het niet begrijpen”, terwijl ze gewoon andere problemen of waarden belangrijk vinden.

✔️ Beter begrip

Het helpt om te kijken naar waarom iemand een bepaalde keuze maakt, in plaats van of het slim of dom is.

Als ik tweemaal met mijn fietsbel bel/ Nou dan weet je het wel

Max van Praag had er een hit mee, lang geleden. In de jaren vijftig van de vorige eeuw. In die tijd moest je een fietsbel hebben en als oom agent naast je stond en je bel was kapot of maakte nauwelijks geluid dan kreeg je een prent. Probeerde niet om een grote mond op te zetten of laat staan te beledigen want je werd meegenomen naar het bureau. Belediging van een ambtenaar in functie. 

Er was in die tijd nog ontzag voor het gezag en respect voor de medemens. Mannen namen hun hoed af als ze iemand tegenkwamen of groeten beleefd, Hoe anders is het nu, anno 2022. 

Fietsers 

Een bel wordt nauwelijks meer gebruikt, men rijdt je nog liever voor de sokken en als je niet op tijd wegspringt volgt er een vloek of verwensing. Het is dat men haast heeft of uitgebreid aan het Whatsappen is want anders zou men wel even van de fiets afkomen en je er van langs geven. Vooral een aantal van die zogenaamde wielrenners en fatbikers maken de rijwielpaden onveilig. 

Automobilisten 

In de auto is het al niet veel minder. Rijd je 100 waar je 100 km per uur mag, doemt er opeens een wagen op die het liefst door je heen wil rijden en zo dicht op je bumper zit, dat bij een noodstop de helft van jouw auto in zijn wagen zit. Als hij er niet door kan, probeert hij via de andere weghelft of zelfs de vluchtstrook toch in te halen. 

Motorrijders 

Maar op de snelweg spannen motorrijders wel de kroon. Keihard de file inhalen, zowel links als rechts. Slingerend tussen de auto's door en vloekend als je niet opzij gaat. Meestal gaat dat gepaard met bepaalde gebaren. Ze hebben dezelfde rechten en plichten als de automobilist, maar gaan bij het stoplicht zo voor je staan dat ze als eerste weg kunnen scheuren. Natuurlijk zijn dat de uitzonderingen, maar het aantal neemt wel schrikbarend toe. 

Waarschijnlijk heeft dit allemaal te maken met respect 

Respect is net als ontzag compleet verdwenen. Beledigingen of zelfs handtastelijk geweld tegen overheidsdienaars of hulporganisaties zijn in bepaalde groepen hot en worden uitgebreid gefilmd en op YouTube of op Facebook geplaatst. En volgt er eens een reactie van die getergde politieagent wordt hij of zij op het matje geroepen of geschorst. De media smullen ervan en plaatsen het uitgebreid op hun digitale kanalen. Sommige politici nemen hun kans waar en stellen Kamer vragen. Zelfs in de Tweede Kamer is het respect verdwenen en verlaagt men zich tot straattaal. Andere politici die het wagen om bepaalde beslissingen te nemen worden bedreigd en gehinderd in hun besluitvorming. 

Natuurlijk, je wilt niet terug naar de vorige eeuw, ook in deze eeuw liggen tal van voordelen. Maar het ware goed als er soms nog even wat respect zou terugkomen, zodat wij allen een nog prettiger leven zouden kunnen leiden.

Stelling: bemoeienis en eisen Tweede Kamer zorgen voor overhaaste en foute beslissingen Kabinet.

Stelling: bemoeienis en eisen Tweede Kamer zorgen voor overhaaste en foute beslissingen Kabinet.

De Tweede Kamer komt keer op keer met afwijkingen op het regeringsbeleid. 

 De van oorsprong controlerende en wetgevende functie is omgeslagen in het ter verantwoording roepen van Kabinetsleden, die stelselmatig worden bedreigd met moties van afkeuring of wantrouwen als er niet snel verandering komt. De Bewindspersoon belooft verbetering en zet zijn ambtenaren aan tot spoed en wijziging op het gangbare beleid. Door de druk worden er fouten gemaakt en komen er weer Kamervragen. 

De Kamer bemoeit zich met van alles, tot aan individuele zaken aan toe. Iedere partij wil bij wetsvoorstellen iets voor de eigen achterban betekenen, wat leidt tot uitzondering op uitzondering. De roep via de Media en tegenspraak van specialisten in talkshows maakt het systeem ook nog eens enorm complex. En om dit complexe systeem te doorgronden zijn sommige partijen simpelweg te klein. Je hebt dan namelijk echt experts nodig. 

In de meeste gevallen ligt er een scoringsdrang aan ten grondslag, gebaseerd op krantenberichten, welke berichten ook nogal eens op basis van scoringsdrang en scoopverliefdheid te snel en op basis van onvoldoende journalistiek werk worden geplaatst. De druk die het nieuws van de dag oplegt leidt tot een stroom aan moties en spoeddebatten. Zonder dat men precies weet wat het probleem erachter is. Als bewindslieden aangeven dat ze dit willen uitzoeken en daar tijd voor nodig is dan wordt dit botweg niet geaccepteerd. Naast de belasting voor de bewindslieden legt dit een enorme druk op de ambtenaren van de diverse departementen. 

 Je zou van Kamerleden mogen, nee zelfs moet
en verwachten of eisen, dat zij wel doordacht te werk gaan en zich volledig laten informeren. 

Een Tweede Kamer met 4.545 moties, 3.076 schriftelijke vragen, 1.275 aanmeldingen voor mondelinge vragen is als instituut niet meer in control.

Wie draagt de schuld?

 

De parlementaire enquête over de kinderopvangtoeslag: wie draagt de verantwoordelijkheid?

Gepubliceerd op 24 november 2020

In 1996 was ik net twee jaar lid van de gemeenteraad en werd geïnterviewd door het blad voor staten- en raadsleden. Een van de uitspraken die mij destijds werd toegeschreven luidde:

"Volgens Mazer hebben ambtenaren de grootste invloed op het beleid. Ambtenaren zetten de lijnen uit, wethouders proberen het beleid uit te voeren en de gemeenteraad probeert het geheel te doorgronden. Dat gebeurt zo slim, dat je als raadslid toch het gevoel hebt dat jij uiteindelijk de beslissingen neemt."

Die uitspraak leverde mij destijds behoorlijk wat kritiek op.

Maar als we nu terugkijken naar de parlementaire enquête over de kinderopvangtoeslag, is die vraag misschien actueler dan ooit. Hebben we niet gezien dat bewindspersonen soms bewust onvolledig worden geïnformeerd? Dat essentiële informatie wordt achtergehouden, terwijl tegelijkertijd documenten of berichten naar de pers lekken?

De vraag is waarom dat gebeurt. Is het bedoeld om een minister of staatssecretaris in een kwaad daglicht te stellen? Of is het een uiting van wroeging bij ambtenaren die zich realiseren dat er fouten zijn gemaakt? Feit is dat veel topambtenaren jarenlang op hetzelfde departement blijven werken, terwijl bewindspersonen komen en gaan.

Wanneer een onderneming wordt overgenomen, vindt vooraf een uitgebreid due diligence-onderzoek plaats. Alle cijfers, dossiers en risico's worden onderzocht, zodat de nieuwe eigenaar precies weet wat hij overneemt.

In de politiek werkt dat heel anders. Een nieuwe minister of staatssecretaris neemt een portefeuille over en is vanaf dat moment verantwoordelijk voor alles wat zijn of haar voorgangers hebben achtergelaten. Eventuele fouten uit het verleden komen uiteindelijk voor rekening van de nieuwe bewindspersoon. Hoeveel ministers en staatssecretarissen zijn inmiddels niet over precies dezelfde dossiers gestruikeld?

In de Verenigde Staten kiest een nieuwe president grotendeels zijn eigen politieke en bestuurlijke team. In Nederland blijft de ambtelijke top doorgaans zitten. Wanneer een minister het vertrouwen van de Kamer verliest, vertrekt de bewindspersoon, maar de hoogste ambtenaren blijven vaak op hun plaats. De opvolger moet vervolgens met dezelfde organisatie verder en draagt opnieuw de politieke verantwoordelijkheid.

Misschien is het tijd om ook de rol van de hoogste ambtenaren kritischer te beoordelen. Dat betekent niet dat iedere fout automatisch tot ontslag moet leiden, maar wel dat verantwoordelijkheid niet uitsluitend bij ministers en staatssecretarissen hoort te liggen.

Wanneer aantoonbaar sprake is van ernstig tekortschieten, misleiding of het bewust achterhouden van informatie, zou ook de ambtelijke top daarop aanspreekbaar moeten zijn. Het kan niet zo zijn dat politieke bestuurders vertrekken, terwijl degenen die jarenlang verantwoordelijk waren voor de uitvoering of informatievoorziening zonder gevolgen elders binnen de overheid een nieuwe functie krijgen.

Een evenwichtiger verdeling van verantwoordelijkheden zou niet alleen rechtvaardiger zijn, maar kan er ook voor zorgen dat het ambt van minister of staatssecretaris aantrekkelijk blijft voor ervaren bestuurders uit de samenleving en het bedrijfsleven. Politieke verantwoordelijkheid is essentieel in een democratie, maar die verantwoordelijkheid zou hand in hand moeten gaan met bestuurlijke verantwoordelijkheid.

In ons kleine Nederlandje....

Geleend:

In ons kleine Nederland ...

Worden net als in de rest van de wereld, naast mensen met een ander kleurtje, ook kleine mensen, hele grote mensen, dikke mensen, schele mensen, stotterende mensen, manke mensen, al oudere mensen, verlegen mensen, ADHD en ADD mensen, andere sexuele-geaardheid mensen, minder slimme mensen, juist hele slimme mensen of gewoon omdat je bent zoals je bent, dikwijls anders aangekeken....

En toch probeert iedereen er in ons landje het beste van te maken.

In ons kleine kikkerlandje..

Is Aboutaleb burgemeester van Rotterdam en Marcouch van Arnhem....

Wonen er in Amsterdam meer dan 180 nationaliteiten...

Won Humberto Tan ooit de Televizier-ring en het Perfecte Plaatje....

Is Spong een beroemde advocaat....

En maken de Braboneger, Theo Maassen of Najib heel Nederland aan het lachen.

In ons piepkleine landje..

Is Khadija Arib voorzitter van de Tweede Kamer....

Ali B het populairste gezicht van The Voice of Holland....

Zijn Depay, Dumfries en Wijnaldum topspelers in Oranje....

Was Gullit de aanvoerder van het succesvolste Oranje ever...

En Sanders onze troetelbeer bij de Leeuwinnen....

Martina een sprintende bigsmile import-Antillaan....

En Ozcan Akyol een top-columnist in het AD. ....

 

 

In ons Nederland......

Zijn politieagenten op straat wit, bruin , geel of zwart ...

Hebben leraren hippe baarden, kale koppen of dragen hoofddoeken....

Is de slager en groenteboer Nederlands, Turks. Antilliaans, of Marokkaans....

Heet de friettent eigenaar Corry, Hassan of ChengX....

En de ober in de kroeg Willem en Khadijia ....

Worden we in de sportschool gecoacht door Admir of Ronnie....

Onze muren gladgestreken door Wladimir of Jeroen...

Eten we couscous bij Mo, shoarma bij Ali en rookworst bij de HEMA....

Leren we Ethiopiërs uit het AZC fietsen en laten zij ons bij de Zevenheuvelenloop weer zien hoe je echt hard moet rennen...

Vieren we Braziliaans carnaval of met de buren het Suikerfeest mee, en hebben we de gay pride ...

In ons mooie Nederland......

Kan iedereen bereiken wat ie wilt, worden mensen leiders en profs of wat dan ook om hun capaciteiten....

klappen en juichen we voor mensen ongeacht de hoeveelheid pigment....

en eten we waar we zin in hebben ongeacht de kleur van het snuutje dat boven de pannen hangt.

Volgens mij hebben we het hier in Nederland over het algemeen best leuk met elkaar....

Laten we dat dan ook zo houden ...

Ik dacht, ik meld het effe...

Het kikkermeisje en de Prins

Kom, kom, kom riepen de kikkertjes naar elkaar. We gaan naar boven het is heerlijk weer en we hebben lang genoeg in de modder gelegen. Ons huidje is weer helemaal gezuiverd.

Zo snel als ze konden zwemmen gingen de groene beestjes naar de oppervlakte van de vijver. De zon scheen, de plantjes waren al aan het groeien en zelfs de vissen waren uit hun winterslaap ontwaakt.

Laten we gaan spelen, riep een wat oudere kikkerjongen. “Wat voor spelletje dan?" vroegen de anderen. "We kunnen vliegjes vangen of we gaan kikkertje spelen"; zei de jongen. “Kikkertje” riep de rest, “wat is dat? ” Kikkertje":  zei de grotere jongen is net als wat de mensen tikkertje noemen, de meisjes gaan eerst zwemmen en dan gaan wij, de  jongens er achter aan. Als je aangeraakt wordt dan ben je af en mag je een wens doen. Ik tel tot 10 en dan gaan de meisjes zwemmen, maar je mag niet het water uit. Bij twintig komen de jongens achter jullie aan, iemand nog vragen?

 

 

Bij 10 stoven de kikkermeisjes weg, ze gingen alle kanten op want was een hele grote vijver. Twintig, riep de oudere jongen en alle kikkerjongetjes gingen driftig rondzwemmen om te kijken waar de meisjes uithingen.

De oudere kikker had zijn zinnen gezet op een heel mooi kikkermeisje dat heel uitdagend naar hem had zitten kijken. Doordat hij ouder en daardoor sterker was kon hij ook sneller zwemmen en in de buurt van de waterlelie zag hij haar zitten. Kikkie riep hij, je bent af. Ja, zei het kikkermeisje zwoel, je hebt gewonnen. Nu krijg je een beloning kom eens achter me zwemmen? "Wat gaan we doen": vroeg de kikkerjongen. Wij gaan dansen, we gaan de kikkerdans doen. Of weet je wat laten we gaan daggeren. "Baggeren"; zei de jongen, we komen net uit de modder. Nee daggeren, dat is een hele leuke dans afkomstig uit Jamaica waarbij het meisje met haar billen tegen de jongen aan schuurt.

"Kunnen we niet gewoon zoenen"; vraagt de kikkerjongen, ik ben niet zo’n goede danser. Oh nee, riep het kikkermeisje, een van mijn voorouders heeft dat een keer gedaan, hij werd door een mensenkind uit het water getild en dat meisje gaf hem een zoen. Wat toen, wat toen, vroeg de kikkerjongen, hij had haast want hij wilde zoenen. Mijn betovergrootvader veranderde daarna in een mens, ja zelfs in een prins. Wow, cool riep de kikkerjongen. Maar dat zijn sprookjes, dat kan helemaal niet. "Weet je wat"; zei hij we gaan eerst zoenen en dan gaan we die daggerdans van jou doen.

Zoenen

Hij raakte met zijn voorpootjes het kopje van het kikkermeisje aan, ze sloot haar ogen en wachtte wat er ging komen. Dat had ze nog nooit gedaan. De kikkerjongen plaagde haar eerst met zijn enorme tong en kuste haar daarna vol op de mond.

Wat er toen gebeurde lijkt onwerkelijk. De kikkerjongen veranderde in een mensenkind, ja in een prins. Het groene pakje had plaats gemaakt voor een roze velletje. “Daar gaat mijn dans” schreeuwde het kikkermeisje en viel flauw.

Hoe het verder afloopt? Zoals elk sprookje.

Kartonnen dozen

• Gepubliceerd op 30 oktober 2019
• Artikel bewerken
• Statistieken weergeven

Status is online

Ron Mazer

Director at VTS Groep Nederland B.V.

21 artikelen

Om de zoveel tijd sta ik de privé ontvangen kartonnen dozen in elkaar te vouwen, te stampen, klein te snijden om maar zoveel mogelijk ruimte in de papierbak te hebben. Ook op mijn bedrijf ontvang ik zeer veel kartonnen dozen en oefen ik dezelfde therapie uit.

Waarom hebben we niet een soort van garantiesysteem. dat je de dozen kan retourneren of dat je ze zorgvuldig in elkaar gevouwen en ontdaan van plastic tape naar een inzamelingspunt/ scheidingsstation kan brengen, waar een ander ze weer kan hergebruiken. Iedere gemeente heeft wel een scheidingsstation. In plaats van je karton in de pers te gooien wordt het netjes opgevouwen en in een container bewaard. Ondernemers en particulieren kunnen ze gratis ophalen.

Bij bedrijven kun je dozen die van een bepaalde leverancier afkomstig zijn bij een volgende aflevering retour geven. Kan voor sommige leveranciers en particulieren die iets moeten verzenden toch aardig wat geld schelen. Bij de verhuisbranche is dat al het geval.

Wat gaat er aan vooraf

Fabrikant maakt doos, De ondernemer koopt, dus betaalt voor doos. De klant ontvangt doos en 

a. gooit hem bij het oud-papier zodat er later weer nieuw karton kan worden gefabriceerd of 

b. levert hem in bij de ondernemer of bij een scheidingsstation (elke stad heeft er een).

b. scheelt uit sortering bij de afvalverwerker, verwerking, fabricage (energie), transport en geld.

Binnenkort is het weer tijd voor de kerstpakketten, naast de honderden miljoenen kartonnen dozen die dagelijks de fabriek verlaten, kom er nog c.a. 1.5 miljoen dozen bij. Misschien eens beginnen deze weer her te gebruiken?