Computer Stress

Computer Stress
Wat een opwinding. Hele dagen ben ik in de weer om ruimte in mijn huis te scheppen. Mijn vrouw en kinderen heb ik gezegd hun  overbodige spullen op de rommelmarkt te verkopen en de hond heeft haar voorraad botten moeten begraven. Wat is er aan de hand? 

Er komt een nieuwe computer!

Probleem 1

Dat betekent een complete reorganisatie. En stelt mij voor een aantal grote problemen zoals:

1.      Wat doe ik met de oude computer

2.      Wat doe ik met de software op die oude computer

3.      Wat doe ik met de soundblaster in die oude computer

4.      Wat doe ik met de fax -modemkaart in mijn oude computer

5.      Wat doe ik met alle software op mijn 5 1/4 inch diskettes

6.      Wat doe ik daarna met alle oude 5 1/4 inch diskettes

7.      Wat doe ik met de oude printer

Probleem 2

Als ik al die vragen beantwoord heb, dient zich een volgend probleem aan namelijk:

a.     Waar zal ik de nieuwe computer zetten

b.     Hoe voorkom ik dat mijn vrouw en kinderen dagelijks uren zitten te internetten of te faxen, voor de hond heb ik, ondanks het feit dat ik denk dat ze zeer verstandig is,  niet zo’n angst.

c.     Zal ik weer, net zoals in 1989 toen de eerste computer in huis kwam, tot diep in de nacht gebogen zitten achter het scherm, daarbij vrouw, kinderen en hond sterk verwaarlozend.

d.     Zal ik wel om kunnen gaan met Internet

e.      Zal de verplichte opleiding niet te zwaar zijn

f.     Zullen de maandelijkse lasten niet te hoog zijn

U ziet het valt allemaal niet mee.

Antwoorden 1

Natuurlijk zijn er antwoorden op al deze vragen

ad. 1.   De oude computer kan ik tegen een minimaal bedrag verkopen

ad.2.    De software op de oude computer kan ik naar diskettes kopiëren

ad.3     De soundblaster kan ik misschien wel in de nieuwe PC bouwen

ad.4.    De fax -modemkaart is overbodig geworden en moet ik verkopen

ad.5     Alle software, tenminste die ik denk nodig te hebben naar 3 ½  inch diskettes kopiëren

ad.6     Leegmaken en weggooien, weggeven heeft dunkt me, geen zin.

Ad.7    Bewaren om bijvoorbeeld etiketten of zaken te drukken waarbij de afdruk kwaliteit een ondergeschikte rol speelt.

Antwoorden 2

ad a.    Als ik de computer beneden zet, zitten mijn kinderen er mee te spelen, en zet ik hem boven dan wil

            mijn vrouw er mee spelen.   

ad b.    Misschien kan ik de computer beveiligen met een wachtwoord

ad c.    Die kans zit er dik in, maar misschien krijgen mijn vrouw en kinderen de smaak wel te pakken en wordt ik sterk verwaarloosd.

ad d.    Misschien moet ik wel een cursus gaan volgen

ad e.    Misschien wel, misschien niet

ad f.     Misschien wel, misschien niet

Vragen 3

Daarbij komen natuurlijk weer andere vragen naar boven namelijk:

ad ad.1.  Wat voor bedrag moet ik voor die oude computer vragen

ad ad.2.  Kopiëren betekent een hele hoop tijd en die heb ik niet

ad ad.3.  Heb ik de gebruiksaanwijzing nog wel

ad ad.4.  Wat moet ik voor zo’ n kaart vragen

ad ad.5.  Wat wil ik nog gebruiken en hoeveel tijd ben ik wel niet bezig om te kopiëren en ik heb dus geen

              tijd

ad ad.6.  leegmaken kost ook weer tijd en vallen deze diskettes nu onder gewoon afval of chemisch afval.

ad ad.7.  Waar laat ik in godsnaam een tweede printer

Antwoorden 3

ad.ad.a.  Misschien moet ik mijn oude computer wel houden

ad ad.b.  Dan moet ik het wel ergens opschrijven, en mijn vrouw komt overal achter

ad ad.c.  Altijd weer die twijfel

ad ad.d.  Daar heb ik natuurlijk weer geen tijd voor

ad ad.e.  Altijd weer die twijfel

ad ad f.  Altijd weer die twijfel.

Zie ik het nog wel

Al deze vragen en al deze antwoorden roepen weer nieuwe vragen en nieuwe antwoorden op

maar het komt er in het kort op neer:

• Ik verkoop mijn oude computer niet en misschien dat ik de nieuwe ook maar niet aanschaf.
• Ik koop de nieuwe computer wel en bewaar de oude.
• Ik bewaar alle oude diskettes
• Ik moet zorgen dat ik over wat meer tijd kan beschikken
• Ik ga uitkijken naar een groter huis
• Ik ga apart wonen en laat de oude computer bij mijn vrouw en kinderen en geef ze geen
• sleutel van mijn nieuwe huis.
• Ik ga langzaam maar zeker overspannen worden en vraag een intakegesprek aan bij de
• psychiater.

(dit verhaal is geschreven voor PC- Prive Info nr: 18 - 1996)

Kruiwagentje

Kruiwagentje

Enigszins voorbereid was ik wel, maar toch was mijn dag gemaakt toen ik ´s morgens op de deurmat een brief vond van de zakenclub. Deze club, in het Engels wel eens omschreven als businessclub, heeft als leden alleen gegoede burgers, rijk geworden door volstrekt legitieme handel.

Ik had er met de notaris van het dorp wel eens over gesproken, of hoe de ballotage dan in het werk ging en wat het minimum inkomen moest zijn om lid te worden. Toen ik de volgende ochtend bij de personeelschef voor het bureau stond om een flinke opslag los te krijgen keek hij mij meewarig aan. "Dit soort clubs is voor u en mij niet weggelegd"; zei hij mij, en ik kon af door de zijdeur.

Tandarts

Een paar dagen later lag ik bij de tandarts in de stoel. De goede man werkt zeer hard, heeft naast zijn 4‑ daagse praktijk in het dorp nog een dag praktijk in een ander dorp. Moet twee huizen onderhouden, heeft een paar paarden en moet daarnaast zijn drie auto´s nog wekelijks een wasbeurt geven. Ik zou niet graag in zijn schoenen staan.

Terwijl hij drukdoende was mijn gebit te reguleren, vertelde ik hem over de nieuwe computer die weldra mijn leven zou verrijken. De mogelijkheden om verenigingsbladen te maken, de financiën te beheren, mail- merges te maken etc. Verrast keek hij mij over zijn monddoekje aan, en sprak: "bent u lid van de club"? Ik vroeg hem of hij misschien de zakenclub bedoelde, want ja, het salaris van een tandarts was misschien ook niet toereikend om lid te mogen worden.

Welnu, waarschijnlijk toch wel, want deze goede man beheerde de financiën van deze club en was dus bestuurslid. Enigszins bedremmeld zei ik hem dat mijn salaris nét niet toereikend was, maar dat ik het allemaal eens met de personeelschef besproken had.

"Geen zorgen, dat komt allemaal wel goed"; zei mijn tandarts, " want waar zijn kruiwagens voor". Daar hoefde ik niet lang over na te denken en ik antwoordde meteen dat ik er wel eens een leende van de buurman, want zand kruien zonder kruiwagen vergt enorm veel tijd.

"Ik zal met mijn confrères eens over u praten"; zei hij bij het weggaan tegen mij, "U hoort van ons". Ik legde wat geld op tafel, want de tandarts hield van contant afrekenen. Ik kreeg geen bonnetje want dat was goedkoper, mij een zorg.

Daar lag dus de brief, of ik mij dinsdagavond a.s. om 19.00 uur sharp wilde melden in de "Blauwe Club" in de dorpsstraat alhier. Ik riep vrouw, kinderen en hond en vertelde hen het goede nieuws. Apetrots waren ze, en ik ging meteen naar de buurman met de kruiwagen om hem het goed nieuws te vertellen. "Zo zie je maar"; zei hij, "Je moet nooit een oude kruiwagen wegdoen". Dat moest ik wel beamen.

Ballast

Dinsdagavond, in mijn beste pak gestoken, een gleufhoed op het hoofd en van tevoren even naar de kapper geweest, stond ik voor de deur van de "Blauwe Club". Een man, die volgens mij generaal was, zo´n mooi uniform had hij aan en anders mocht hij natuurlijk geen lid zijn, deed de deur open. "U bent?"; vroeg hij, waarop ik mijn naam zei en de brief toonde. In een grote zaal achter een enorme tafel zaten 6 personen op mij te wachten, het bestuur. Ik herken­de de tandarts, de dokter, de dierenarts, de aannemer, de notaris en de bankdirecteur.

"Wat is uw ballast"; vroeg de dokter. Leuk die belangstelling, ik was drie weken geleden bij hem geweest, moest op de weegschaal plaatsnemen, kreeg wat adviezen mee en had contant afgerekend. Want de dokter stelde prijs op cash geld. Dat was meer te vertrouwen dan de bank, bovendien kreeg ik korting, alleen kreeg ik geen bonnetje mee'. 

Ik vertelde hem dat ik na het bezoek aan hem, drie weken geleden, er al in geslaagd was om drie kilo's kwijt te raken, nu nog 5 kilo´s te zwaar was en 85 kilo woog, maar dat zijn adviezen goed geholpen hadden.

Alle personen achter de tafel begonnen druk te praten met elkaar, waarschijnlijk waren zij ook te zwaar en wilden van mij weten hoe ik erin slaagde om af te vallen.

CV

"Heeft u uw CV bij u"; vroeg mij de aannemer. Daar moest ik toch wel even om lachen, deze man moest toch weten dat hij twee jaar geleden bij mij een cv had aangelegd, ik had hem zelfs nog contant betaald. Dat was goedkoper had hij gezegd, maar dan kreeg ik geen bon­netje, mij een zorg. "Hij doet het nog steeds goed"; antwoordde ik dan ook. Weer begonnen de heren druk te praten.

"Wat is uw achtergrond"; vroeg de dierenarts. Goed dat ik zo snel van begrip ben, want deze persoon wist precies waar ik vandaan kwam, hij had zelfs bij ons in de schuur de kalveren gehaald en de koeien onderzocht. En mijn vader betaalde hem dan altijd contant, want dat was goed­koper alleen kreeg hij geen bonnetje, hem een zorg. "Ik ben er een van Krelis de Rampselaar en met vader gaat het goed, dank u".

"Wat is uw vermogen"; vroeg de directeur van de bank. Ook daar wist ik natuurlijk een antwoord op. Vijf weken geleden was ik nog bij hem geweest, omdat ik een erfenis van een oom had ontvangen, die ik veilig bij de bank onder wilde brengen. Alleen kreeg ik wel een kwitantie, maar werd het geld niet op een rekening geplaatst. Hij zou het veilig voor mij beleggen, dan hoefde mijn naam niet te worden vermeld en kreeg ik een hogere rente, mij een zorg. "Ik heb de kwitantie nog liggen, maakt u zich maar geen zorgen"; antwoordde ik.

Het bestuur, sprak bij monde van de voorzitter de notaris mij toe, en zei: "Wij denken dat u toch niet goed in deze club thuishoort". Waarop ik beleefd antwoordde: "Ik denk het wel, van alle praktijken in de afgelopen jaren, alle contante betalingen, alle verrichtingen zonder nota heb ik wat bewijzen achter de hand gehouden. Ook van u notaris, waar ik met bemiddeling van u met een boel contant geld de aankoop van mijn huis gefinancierd heb".

Even werd er door de heren druk overlegd, ze stonden op en kwamen vanachter de tafel naar mij toe en heten mij hartelijk welkom bij de club.

Met een knipoog naar de tandarts zei ik;" Waar kruiwagens al niet goed voor zijn, mijn buurman zei het al".

Elke maand ligt er nu een mooi Clubblad op tafel en de mailings worden door mij verzorgd. De financiën blijven echter in handen van de tandarts, mij een zorg.

Ron.A. Mazer

(dit verhaal is gepubliceerd in PC- Info nr: 19 -1996)

De Zwitserleven vakantie

Wij, mijn gezin en ik zijn dit jaar op vakantie geweest. Nu zult u zeggen wat is daar voor bijzonders aan. Ondergetekende en de beide dochters zijn nogal bezige personen. Lid van allerlei clubjes, veel hobby’s, veel vrienden en kennissen, etc. Ja zelfs de hond kan er wat van, dus besloten we op aandringen van mijn echtgenote dit jaar een natuurvakantie te houden. U kent die reclame waarschijnlijk wel van Valdispert. Nu met dat beeld voor ogen hebben we gezocht naar die ontspannen omgeving én die hebben we gelukkig gevonden. Een hotel waar elke vorm van westerse stress vreemd was, dus geen TV, radio of wekker.

De avond voor vertrek was iedereen druk bezig met koffers pakken, elk gezinslid doet dat zelf bij ons. Alleen de hond wordt een handje geholpen. Nu heb ik niet zo’n klein autootje, maar hij zat stampvol.

Tja je weet nooit wat voor weer je krijgt, was de reactie. Om zes uur ’s ochtends was het gezin klaar voor de reis. Twaalfhonderd kilometer dus met een beetje geluk een uurtje of acht rijden en we zouden op de plaats van bestemming aankomen.

Op de plaats aangekomen kregen wij echt dat Zwitserleven gevoel over ons. Eerst een beetje het dorp verkennen daarna een heerlijk avondmaaltijd en een bezoek aan de hotelbar tot we besloten er maar eens vroeg in te duiken.

De volgende morgen werd ik wakker van een hels kabaal Mijn jongste dochter had haar mini-tv meegenomen en lag naar MTV te kijken, de oudste dochter had haar draagbare cd-speler aangesloten op van die kleine doch luide luidsprekerboxjes. Ik holde naar mijn laptop want er kwam net een bericht voor mij binnen, je moet toch voeling houden met de achterban nietwaar? Mijn vrouw pakte het doosje Valdispert en dreigde de inhoud in een keer in te nemen als we nu niet snel al die elektronische troep achter slot en grendel zouden zetten. De situatie in het oog nemend leek ons dat ook het verstandigste.

Na het rustgevende ontbijt besloten wij een mooie bergwandeling te maken. Een kletterende waterval was het einddoel. Rugzakken op, broodjes, limonade en wijn mee en op weg. Na anderhalf uur werd de eerste stop gehouden. Versnaperingen uit de rugzak en op ons rug liggend naar de lucht kijken, heerlijk.

Plotseling sprong mijn vrouw overeind, we hoorden een vreselijk geluid en waren bang dat de hond gewond was geraakt. Het bleek echter de Nintendo van de jongste dochter te zijn. Net toen dat ding opgeborgen was in de rugzak kwam er een brommend geluid uit een van de rugzakken. We dachten even aan een Frelon, een geweldig grote wesp in Nederland bekend als de Hoornaar. Het bleek echter de buzzer van mijn oudste dochter te zijn. Ze moest even haar vriendje bellen en pakte mijn GSM uit de rugtas. Ik herinnerde me opeens dat ik nog een relatie moest bellen en pakte mijn Psion organizer uit mijn binnenzak.

Gegil en gebonk weerklonk door de Alpen, een geluid dat uit de Nintendo leek te komen maar het was mijn echtgenote die met haar hoofd op een boomstam aan het bonken was. Sociaal voelend als we zijn vroegen we bezorgd of er wat aan de hand was. Als we niet onmiddellijk die troep, stel je voor zo noemde zij onze hoogwaardige elektronische speeltjes, in de rugzakken zouden stoppen en ze erin lieten zitten tot het eind van de vakantie, zou zij de eerste trein naar huis pakken. Natuurlijk waren we daartoe bereid, wie maakt anders het eten klaar nietwaar. De rest van de vakantie verliep uiterst prettig. Wij werden alleen nog gestoord door mijn Timex polscomputer die me eraan herinnerde dat mijn vrouw jarig was. En dat hebben we gevierd. 

 

Het Modem

 

MODEM

Sinds enige tijd ben ik de gelukkige bezitter van een modem.

Door een girotel-rekening te openen kon ik voor de prijs van NLG 249,- in het bezit komen van een Bausch 3522SA, 2400 baud modem. Fijn zult u zeggen, maar behalve de, zoals een collega- redacteur het noemt " slimme neefje(s)" zullen weinigen echt de in's en out's weten van een modem. Ik wist dat ook niet, maar het verhaal dat mij bereikte, dat ik door middel van zo'n ding nog meer software in bezit zou kunnen krijgen, deed mij watertanden.

Een modem moet u zich voorstellen, is een verzameling elektronica die in staat is een digitaal signaal over een analoge telefoonlijn te sturen. Om nu de signalen van de ene computer naar de andere te sturen is er dus sowieso een tweede modem noodzakelijk. Het aantal baud (transmissiesnelheid) is belangrijk voor de telefoonkosten die om de maand in de bus vallen. Hoe hoger het aantal baud's hoe sneller je alle informatie in je PC hebt. Vroeger moest ik door weer en wind naar vrienden en kennissen om daar aan mijn software en kennis te komen. Nu bel ik naar een BBS, dit is een nog grotere enthousiasteling die zijn telefoonlijn en zijn harde schijf beschikbaar heeft gesteld voor anderen.

Zo'n BBS, ander woord voor Bulletin Board System (databank), bestaat vaak uit een mededelingenrubriek, een mailbox voor gebruikers en een mogelijkheid om bijvoorbeeld public domain software te downloaden (ontvangen). Vaak moet je om bepaalde faciliteiten te krijgen zelf ook zelfgeschreven of andere public domain software uploaden (sturen) naar zo'n BBS. U ziet de Nederlandse taal is zwak vertegenwoordigd in dit artikel.

 

Enfin, het modem had zijn entree gedaan in ons huis. Je gaat eerst eens wat rondneuzen in zo'n BBS, en gelijk worden je een paar heel persoonlijke vragen gesteld. Allereerst je voor- en achternaam, nu ja die weet je over het algemeen wel, daarna je adres en dan een wachtwoord. Je waant je gelijk in het leger. Vervolgens gaan ze vragen uit hoeveel regels je scherm bestaat en iets over ansi?

Dan breekt het angstzweet je uit want natuurlijk weet je die antwoorden niet en je hebt het gevoel dat de telefoonkosten maar door blijven gaan en dat de Sysop (Systeem Operator) heel kwaad op je aan het worden is omdat je zijn lijn bezet houdt. Dus..... je zet de computer uit. Je neemt de hoorn van de haak en hoort een ontzettend piepende toon. Je hebt dus nog steeds verbinding, wat te doen.

Nu, dat weet ik niet meer maar mijn vrouw dacht dat ik mijn bloeddruk maar eens moest laten controleren. Daarna heb ik wat met vrienden en slimme neefjes gesproken en die hebben me het een en ander uitgelegd. De volgende stap was, toen ik eenmaal een verbinding had gelegd, ruimte maken op mijn harde schijf, want die zat natuurlijk al behoorlijk vol. Bovendien werd ik opeens geconfronteerd met het angstige idee "wat als er nu een virus binnenkomt". Dus een goede beveiliging was de volgende stap.

 

De problemen kwamen daarna, allereerst zat ik natuurlijk weer tijden achter die computer, maar ook de telefoonkosten liepen aardig op. De beste manier om daar onderuit te komen was gewoon de kinderen de schuld geven. Zeker weer een 06 lijn gebeld, he. Of "ben je weer te lang met je vriendinnen aan het telefoneren geweest?"

Dit was een aardige oplossing en ik haalde de mooiste programma's binnen. Daarna kwam een vriend van me op het idee om met een zogenaamde mailer, eigenlijk een elektronisch postkantoor, berichten uit te gaan wisselen. Om met zo'n mailer te gaan werken is het nodig dat je een eigen postadres krijgt. Logisch want Tante Pos kan zonder adres ook geen belastingbrieven in je bus stoppen niet waar?
Dat postadres noemen ze een node-nummer, bestaande uit een aantal cijfers waar onder andere ook wordt aangegeven in welke zone (dat is een werelddeel) en in welk net - een zone bestaat uit een groot aantal netten – je zit. Als je nu via de mailer, in mijn geval PPoint belt, kun

je vooraf een boodschap in tikken, of een file-request, in het Nederlands heet dat een verzoek om een softwareprogramma te mogen ontvangen (downloaden). Doordat je offline (zonder verbinding voorbereidend) werkt scheelt het je aanmerkelijk in ....... juist de telefoonkosten.

Wij kregen een Node-nummer en het ene na het andere bericht kwam binnen. Om te voorkomen dat een onbevoegde je privé boodschappen leest is het geheel beveiligd met wachtwoorden.

Voordeel van zo'n mailer is, dat je via het mailer-bestand bij een BBS kunt downloaden zonder dat de zogenaamde beveiliging - naam, adres, wachtwoord, maximale down-loadtijd etc,- aan je gevraagd wordt. Ook kun je een verzoek richten aan de nationale moderator of je alle handelsberichten kunt ontvangen. Automatisch wordt dan iedere keer als je je mailer gebruikt alle aanbiedingen en vragen in je computer gesluisd maar ook de eventuele persoonlijke post. Meestal bestaat dat uit Computer hard- en software, maar ook de zeilboten vliegen je beeldscherm uit.

Je kunt middels deze mailer vooraf ingeven hoe laat iemand gebeld moet worden, dus op het goedkoopste tijdstip, alles werkt automatisch.

U ziet, er is weer heel wat leuks voor de mensen. U heeft in een stukje van een collega-redacteur kunnen lezen dat wij heel spoedig een BBS zullen opzetten. Gaat u maar vast wat geld opzij leggen.

 

PC Info 1988